Tabii, başlıyorum! Bu yazıda, taze fasulye pişirmenin küçük bir hikayeye nasıl dönüşebileceğini anlatacağım. Hikâyenin içine doğal bir şekilde taze fasulyenin pişirme sürecini de yerleştireceğim. Hazırsanız başlıyorum.
—
Taze Fasulye Nasıl Çabuk Pişer?
Bir kış akşamı, Kayseri’nin soğuk havası evin camlarını buğulandırırken, mutfakta taze fasulyelerim vardı. Her şeyin başı, o sabah pazara gitmekle başlamıştı. Kayseri’nin o keskin soğuğunda, pazara gitmek bazen insanı zorlar ama ne yapalım, hem faydalı hem de bir köy havası var, bir çırpıda her şey alınır. O sabah pazarda elime aldığım taze fasulyelerin o yeşil rengi, o temiz kokusu… Neredeyse yıllardır annemle birlikte pişirdiğimiz yemeklerin anılarına gömüldü. Ne yalan söyleyeyim, her fasulye soğanı doğradıkça, biraz da o nostaljik hüzün birikti içimde. Taze fasulyeyle ilgili her şeyin sanki bir anlamı vardı.
Fakat, mutfağa girdiğimde o “taze fasulye nasıl çabuk pişer?” sorusu yine kafamı kurcalamaya başlamıştı. Günlük hayatın koşturmacasında her zaman mutfakta uzun zaman geçirmek istemem. Ama bazen, bir yandan hayatın koşturmasında bir şeyler yaparken, bazen de yemek hazırlamak bir tür içsel huzur arayışına dönüşüyor.
Buz Gibi Bir Gün ve Bir Yavaş Akış
Küçük bir mutfakta, taze fasulyenin nasıl çabuk pişeceğini düşünerek başlıyorum. Biraz da soğuk olması, başlarken içimi sızlatıyor. O mutfakta, annemle birlikte geçirdiğimiz zamanları düşündüm. Her zaman acele etmeyen, bolca sohbet edilen, taze fasulyeyi pişirirken vakit kaybedilmeyen anlar… Ama ben şimdi yalnızdım. Ve o an, bir yanda buğulanan camın hemen dibinde taze fasulyeleri doğururken, kafamda bir çırpıda bitirilecek bir yemek yapmak istiyordum. Hızla, sabırsızca ve düşünmeden… Ama taze fasulye öyle bir şey değil. Bunu biliyordum. Pişmesi, karıştırılması, doğru baharatın eklenmesi zaman almalıydı.
Elimi taze fasulyeye batırırken, o yeşil taptaze rengi parlıyor, bu da bana bir rahatlama hissi veriyordu. Ama bir yandan da “Ne yapmalıyım, taze fasulye nasıl çabuk pişer?” diye endişeleniyordum. Bir gün annemle pişirirken, o kadar rahatlatıcı bir şekilde ilerliyorduk ki, zamanın nasıl geçtiğini anlamadık bile. Ama şimdi zamanım kısıtlıydı.
Birkaç Küçük Deneme
Fasulyeleri tencereye atarken, hafif bir tuz eklemeyi unutmuyorum. Bu arada gözüm, kaybolmaya yüz tutmuş o eski tarif defterimde. “Acaba annem bir şeyler yazmış mıydı? Bir ipucu bulabilir miyim?” diye düşünürken, gözlerim kararmıştı. O an eski tariflerin kokusu burnuma geldi. O defteri yıllarca kullanmıştık. Fakat, birkaç tarife bakınca, belki de önemli olan şeyin sadece o tat değil, sevgiyle yapılan yemek olduğunu fark ettim.
Yavaşça tencerenin kapağını kapatırken aklımda bir soru vardı: Taze fasulye nasıl çabuk pişer? Bunun için bazı yöntemler vardı. Hızlıca, bazen kaynar suyu ilave etmek ya da tencereyi önce yüksek ateşte ısıtıp, sonra altını kısıp pişirmek gibi. Ama her yöntem biraz da moralimi bozuyordu, çünkü tam o anda “Hızlanmalıyım” duygusuna kapıldım. Oysa biliyordum, belki de hızlanmak yerine, olabildiğince sabırla pişirmenin tam zamanıydı.
Fasulyenin Kendine Ait Zamanı
Tencerenin kapağını açarken, taze fasulyelerin yeşil renginin o derin tonları bana huzur veriyordu. Bir anda, sanki zaman durmuş gibiydi. Sabırsızca, akşam yemeği hazırlamanın zorunluluğundan çıkıp, yavaşça her şeyin tadını çıkaran bir hale büründüm. O anı hissettim; sabah pazarda aldığım fasulyenin o berrak taptaze rengi, mutfağın sıcaklığı… Hepsi bir bütün haline geldi. Hızlıca pişen bir fasulye, belki de o eski zamanlarda olmadığı kadar tatlı olmayacaktı. Ama… Taze fasulyenin pişmesi için sabır gerektiğini fark ettim.
Her şeyin bir zamanı vardı. Fasulye de kendi zamanında pişmeliydi. Hızlıca çözmeye çalıştığım bu küçük meseleye dönüp baktığımda, aslında hızla pişen yemeklerin bazen en güzel tadı da bırakmadığını düşündüm. Taze fasulye, yavaş pişerek daha lezzetli hale gelir. Zamanla ne kadar yoğunlaşırsa, lezzet o kadar derinleşir.
Sonunda Gelen O Tat
Bir süre sonra, taze fasulye piştiğinde mutfakta hissettiğim o anın yavaşça huzur veren bir yankısı vardı. O kadar zorlamamıştım. Hızla pişirmeye çalışmak yerine, biraz daha sabırlı olmuştum. Ve taze fasulyenin her bir tanesinin o tatlı kıvamı, mutfaktan dışarı sızan kokusuyla tam da içimde hissettiğim huzuru yansıttı.
İçeri otururken, fasulyeleri sofraya getirdiğimde, aslında yanıtı bulmuştum. “Taze fasulye nasıl çabuk pişer?” sorusunun cevabı aslında hızda değil, doğru zamanlamada gizliydi. Bazı şeyler hızla yapılmamalıydı. Yavaşça pişen yemekler, duygusal anlamda daha doyurucuydu. İşte o an, yemeklerin aslında her zaman sadece midenin değil, ruhun da doymasına hizmet ettiğini fark ettim.
Huzurlu Bir Akşam
Akşamı yavaşça yediğimiz akşam yemeğiyle sonlandırırken, taze fasulyenin bana sunduğu derin anlamı fark ettim. Hem zamanın, hem de yavaş pişen bir yemeğin verdiği huzuru içimde taşıdım. O sabah pazara gitmekle başlayan bu basit mutfak macerası, aslında bana hayatta hızla geçmesi gereken ne çok şeyin olduğunu hatırlatmıştı.
Bazen, en basit yemeklerde bile derin anlamlar bulunur. Fasulyeyi doğru zamanda pişirmenin, sabrın ve doğru tarifin gücünü hissettim. Hızla pişen taze fasulye, sadece bir yemekti belki, ama sabırla pişen taze fasulye, hayatın içindeki tüm anlamları taşıyan bir hatırlatmaydı.
—
Sonuçta, ne dersiniz? Taze fasulye gerçekten de sabır gerektiriyor. Hızlı pişirilen yemeklerin de güzelliği olabilir ama bazen zamanın içinde kaybolmak, yavaşça pişmek… İşte bu, gerçekte bize hayatın ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatıyor. Taze fasulyenin pişme süresi, aslında sadece bir yemek tarifi değil; hayatın yavaşça, sabırla pişen bir deneyimi.